Agenda 2026

Betreed De Tuin van de Moeder. Een duistere VTM one-shot vol mysterie, bloed, verleiding en keuzes. Durf jij de waarheid te zoeken?

Arkham, 1923, een groep studenten aan de Miskatonic University heeft zich verzameld in het huis van damesdispuut ΠΡΓ (Phi Rho Gamma). Elk jaar organiseert het dispuut een legendarisch Halloween feest. Traditiegetrouw hult iedereen zich in een kostuum, proppen de hongerigen zich vol zoete versnaperingen, smeren glazen drank de kelen, knijpt handhaving een oogje toe en dat alles onder het genot van een oorverdovend goede jazz band die zal blijven spelen tot de zon op komt.
Dit jaar horen jullie eindelijk bij de groep genodigde gasten.
Heb je al bedacht hoe je gaat?

On Everden’s southern border, peace in Saltar’s Port is shattered. A mysterious ship raided the harbor and kidnapped locals. Will you help the governor rescue them?

Het Bureau voor Interplenaire Onregelmatigheden (BIO) is een instituut dat door alle dimensies heen zich bezighoudt met verstoringen in de realiteit. Als een soort Kosmisch schoonmaakbedrijf, zou eigenaar Mr. Fondré het omschrijven. Wanneer er iets mis is met balans, realiteit of natuurlijke cycli, detecteert het Bureau dat via hun Anomalie-Resonantie Netwerk; een arcaan systeem dat onregelmatigheden meet als vibraties in de Weave.
Teveel technisch gezwets voor de meesten. Gelukkig hoef je maar één ding over het BIO Instituut te weten: als er een deur verschijnt, is er een BIO-team nodig om een probleem op te lossen.
Tijdens een Interplenaire Verstoring (IV) in jullie thuisdimensie zijn jullie gerekruteerd door BIO-Agent Lyono. Een legendarische agent binnen het BIO-Instituut. Jullie hebben grote schoenen om te vullen. Maar niets dat jullie niet aankunnen!

Dit is een nieuwe oneshot in deze serie.

Het is marktdag als er een oude man het dorp in komt strompelen. Zijn kleren hangen in flarden, zijn armen en gezicht zitten vol schrammen. Mensen roepen naar hem, maar hij reageert niet. Zijn ogen staren wijd open en melkwit in het niets. Iemand klapt vlak naast zijn oor in de handen: niets. Hij opent zijn mond alsof hij iets wil zeggen, maar er komt geen geluid uit. Blind, doof en stom, het is een wonder dat hij het dorp heeft gehaald. In zijn ene hand klemt hij een verkreukelde kaart, in de andere een leren buidel. Hij valt bewusteloos op de grond, de buidel valt open en er rollen zes edelstenen ui, glinsterend in het zonlicht.